Δευτέρα, 17 Φεβρουαρίου 2014

Πως φεύγει η ψυχή ενός ζώου.

Η φωτογραφία είναι από το blog http://dogw0rld.blogspot.gr
Με  αφορμή το θάνατο ενός πολύ αγαπημένου κατοικίδιου, 
θεώρησα καλό να μεταφέρω εδώ το κείμενο, 
που μου έστειλε μια φίλη,
γιατί μου φάνηκε ιδιαίτερα ενδιαφέρον.
Ψάχνοντας βρήκα ότι η πηγή του κειμένου είναι το blog www.marilyn.gr.

Πως βιώνουν το θάνατο τα ζώα;
Η στιγμή του θανάτου και η αίσθηση της προσμονής της στιγμής μπορεί να βιωθεί και να περιγραφεί μόνο από τον ίδιο τον μελλοθάνατο άνθρωπο η ζώο. Μπορεί κανείς όμως να καταλάβει πολλά πράγματα για το πως βιώνουν τα ζώα τον θάνατο από τον τρόπο που πεθαίνουν και από την συμπεριφορά τους εκείνες τις ώρες. Θα λέτε τώρα “τι μακάβριο θέμα διάλεξε να αναπτύξει τώρα η Μαίριλυν” αλλά αυτή είναι απλά η ανθρώπινη περιγραφή του θανάτου και όχι αυτή των ζώων. Εξάλλου μου έχει γίνει αυτή η ερώτηση ουκ ο λίγες φορές και είναι ένα θέμα που έχει κινήσει και την δικιά μου περιέργεια ανά τα χρόνια που δουλεύω κοντά τους. Ξεκινώ λοιπόν…….

Η ζωή
Τα ζώα ζουν την στιγμή. Αυτή είναι η ομορφιά τους. Ζουν την κάθε μέρα σαν να είναι καινούργια. Δεν αναπολούν το παρελθών και δεν προβάλουν το μέλλον. Αυτό φαίνεται ιδιαίτερα στο πως αντιμετωπίζει ένα υγιές ζώο κάποιο άλλο κακοποιημένο. Ένα ζώο ενώ ξέρει ότι το άλλο έχει υποστεί κακοποίηση δεν θα του συμπεριφερθεί διαφορετικά από ένα κανονικό ζώο. Οι κανόνες θα παραμείνουν και η ιεραρχία θα τηρηθεί χωρίς έλεος. Διότι οι κανόνες αυτοί είναι που στηρίζουν και εγγυώνται την επιβίωση μιας αγέλης. Πρέπει εμείς οι άνθρωποι, ειδικά όσοι έχουμε υιοθετήσει αδέσποτα,  να το λάβουμε υπόψιν αυτό και να μην τους συμπεριφερόμαστε με την υπερβολική συμπόνια που χαρακτηρίζει εμάς τους ανθρώπους διότι έτσι δίνουμε έμφαση στο πρόβλημα και δεν το αφήνουμε να ξεπεραστεί. Οπότε τα ζώα, ενώ έχουν αίσθηση του θανάτου, δεν το σκέφτονται συνέχεια και δεν είναι κάτι που κυριεύει την ζωή τους. Θα το αντιμετωπίσουν όταν έρθει η ώρα.


Όταν πλησιάζει ο θάνατος
Όταν ένα ζώο πλησιάζει τον θάνατο λόγο αρρώστιας, ατυχήματος, ή γηρατειών αρχίζει να φεύγει από το σώμα του όλο και περισσότερο. Όσο περνούν οι μέρες είναι όλο και λιγότερο στο σώμα του και ο ιδιοκτήτης του θα καταλάβει ότι το ζώο έχει στιγμές διαύγειας αλλά τις περισσότερες ώρες τις περνάει κοιμισμένο η ‘αλλού’. Αυτός είναι μηχανισμός που έχουν όλα τα ζώα και είναι προστατευτικός. Ένα παράδειγμα είναι τα θηράματα στην φύση, πχ γαζέλες. Ενώ φεύγουν από την ζωή με τόσο φρικτό και βίαιο τρόπο (για τα ανθρώπινα δεδομένα) η φύση έχει προνοήσει και την στιγμή που το λιοντάρι πιάνει την γαζέλα στο στόμα του εκείνο έχει ήδη φύγει από το σώμα του και έτσι δεν αισθάνεται τον πόνο.

Η ώρα του θανάτου
Ένα άρρωστο ή πληγωμένο ζώο συνήθως αποκόβει τις επαφές του με τον έξω κόσμο. Κοιμάται πολύ, τρώει και πίνει λίγο έως καθόλου και θέλει μια ατμόσφαιρα ήσυχη και μοναχική. Στην φύση μία αρρώστια μπορεί να είναι αιτία για απομάκρυνση ενός αγελαίου ζώο από την αγέλη του με ρίσκο τον θάνατο, διότι φεύγοντας χάνει την προστασία της αγέλης του. Η ανάγκη για απομόνωση είναι πιο μεγάλη. Είναι σαν να μπαίνουν σε ένα πεδίο διαφορετικό όπου γίνεται ένα είδος διαλογισμού με στόχο την ανάρρωση ή την πέραση στην άλλη πλευρά. Όλο τους το είναι προσπαθεί να αναρρώσει ή να προετοιμαστεί για τον θάνατο αλλά γίνεται με έναν τρόπο γαλήνιο, διαλογιστικό και με φοβερή αξιοπρέπεια. Είναι λίγες οι φορές που ένα ζώο θα κλαίει και θα φωνάζει όταν είναι άρρωστο. Μπορεί την στιγμή ενός ατυχήματος να φωνάξει ή να κλάψει αλλά στην ανάρρωση η συμπεριφορά του είναι διαφορετική.

Ο θάνατος είναι κάτι απόλυτα φυσικό για ένα ζώο και έτσι αντιμετωπίζετε όταν βρεθεί μπροστά του. Είναι ένα κομμάτι της ζωής τους, ένα κομμάτι του εαυτού τους. Αντιλαμβάνονται τον θάνατο και τον δέχονται με απόλυτη αξιοπρέπεια. Κάποια ζώα θα δείξουν λίγο άγχους θανάτου προς το τέλος ειδικά όταν αισθάνονται ότι τους κρατάει κάτι στην ζωή. Εκείνη την ώρα χρειάζονται την στήριξη μας και την απελευθέρωση για να φύγουν. Πρέπει, λοιπόν, να τα καθησυχάσουμε και να τους δώσουμε να καταλάβουν ότι μπορούν να φύγουν ελεύθερα όποτε θέλουν και ότι εμείς θα είμαστε καλά μένοντας πίσω αλλά ότι θα μας λείψουν.

Ο θάνατος σε τρίτο πρόσωπο
Τα ζώα θρηνούν για τον χαμό κάποιου αγαπημένου προσώπου, ανθρώπου η ζώου. Είναι πολλές οι ιστορίες που περιγράφουν ζώα να στέκονται και να περιμένουν πιστά δίπλα στο άψυχο σώμα του ιδιοκτήτη τους ή ενός συγγενικού ζώου.  Κάποια εκπαιδεύονται στην ενημέρωση μέσω τηλεφώνου για τυχών ατύχημα του ιδιοκτήτη τους. Άλλα το έχουν κάνει και χωρίς την απαραίτητη εκπαίδευση. Υπάρχει λοιπόν η αίσθηση του κινδύνου αλλά και η αναγνώριση του θανάτου και σε άλλα πρόσωπα τρίτα.

Συμπέρασμα και συμβουλή
Ο πόνος και η θλίψη εκείνες τις ώρες είναι δικιά μας και όχι δικιά τους. Τα δικά μας συναισθήματα, λοιπόν, μπορούν να μπλοκάρουν το ζώο μας και να μην μπορεί να φύγει με ευκολία. Από την μεριά μας εκείνες οι ώρες χρειάζονται ψυχραιμία για να μην σταθούμε εμπόδιο στην διαδικασία αυτή. Όσο μπορείτε, λοιπόν, δεχτείτε τον θάνατο του ζώου σας ξέροντας πως αυτό που βιώνει του είναι απόλυτα φυσικό, όσο πόνο και να αισθάνονται. Μην βιαστείτε για την ευθανασία. Στην Ελλάδα έχουν αυξηθεί πολύ οι άσκοπες ευθανασίες με στόχο την λύτρωση από τον πόνο και εγώ ρωτώ ‘ποιόν πόνο του ζώου ή τον δικό σας;’!!! Η ευθανασία πρέπει να γίνεται όταν το ζώο είναι έτοιμο να φύγει και όχι πρίν διότι έτσι γίνεστε εμπόδιο στην ανάπτυξη της ψυχής του ζώου και στην εμπειρία που έχει διαλέξει αυτή η ψυχή στην συγκεκριμένη ενσωμάτωση. Υπάρχουν τρόποι για να μάθει ο ιδιοκτήτης αν η ψυχή του ζώου του είναι έτοιμο να φύγει.


Μην ξεχνάτε 
το 6ο παιχνίδι μας (2ου κύκλου)
"ΠΑΙΖΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ"
άρχισε και περιμένει τις συμμετοχές σας
όχι μέχρι τις  28/2/2014, που είχα προαναγγείλει,
αλλά μέχρι την Παρασκευή 7/3/2014.
Ως τότε συνεχίστε να στέλνετε τις συμμετοχές σας.
Δυστυχώς  δεν θα σας απαντώ αν τις έλαβα,
όπως συνήθιζα ως σήμερα,
γιατί δεν θα έχω σύνδεση στο internet.
Λυπάμαι για την αναστάτωση που δημιούργησα 
αλλά δεν θα μπορούσε να γίνει διαφορετικά.
Για  τις υπόλοιπες πληροφορίες σχετικά με το παιχνίδι μας
πατήστε εδώ.

43 σχόλια:

  1. Δεν το διάβασα Φλώρα. Το προσπέρασα. Μετά από ένα γατάκι μας, που αν δεν με έβλεπε, δεν άφηνε την τελευταία του πνοή, δεν αντέχω άλλο...... Συγνώμη. Πολλά φιλιά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Η φωτογραφία σου, είναι από σκυλάκι ίδιας ράτσας με την σκυλίτσα μου. Το κείμενο, μπορεί να έχει τα χιλια δίκια, αλλά εγώ δεν αντέχω ούτε να μπω στην διαδικασία να το σκεφτώ. Ώσπου να έρθει εκείνη η αναπόφευκτη στιγμή, θέλω μόνο να βυθίζομαι στην απέραντη αγάπη κι εμπιστοσύνη που έχει στο βλέμμα της.
    Καλό σου βράδυ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Έχω χάσει δυο πολυαγαπημένα ζώα, και τα δύο με πολύ άσχημο τρόπο.
    Παρόλο που πάει καιρός, ακόμη δεν το έχω ξεπεράσει.
    Και δεν νομίζω πως πρόκειται...
    Ουφ...
    Καλό βράδυ, Φλώρα μου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Και τα ζώα έχουν ψυχούλα. Το διάβασα και με πήρανε τα κλάματα, γιατί δεν θέλω να σκέφτομαι καν εκείνη την ώρα όταν έρθει για τη μικρή μας γατούλα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Καλησπέρα Φλώρα! Το διάβασα γιατί είναι 5 χρόνια πια βραδιά Τσικνοπέμπτης, που έχασα την αγαπημένη μου Φρίντα και ο χρόνος μου επέτρεψε πια να το διαβάσω! Ίσως να μου έκανε και καλό! Δεν θα ξεχάσω όμως ποτέ το βλέμμα και την αγωνίας της να με δει και να μου πει το ύστατο "γειά σου"! Παράλληλα ακόμη νοιώθω ενοχές γιατί εκείνη την στιγμή είχα κόσμο στο σπίτι και δεν ήμουν ακριβώς δίπλα της να της δώσω το τελευταίο χάδι! Μετά από ένα χρόνο απόκτησα την Μαλού μου. Όμως η Φριντούλα μου είναι πάντα μέσα στην καρδιά μου!!! Δεν πρόκειτε νομίζω να φύγει ο κόμπος από μέσα μου όσος καιρός και αν περάσει! Καλό βράδυ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Όμορφη ανάρτηση
    Φιλάκια ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Ο τίτλος σου με καθήλωσε. Το κείμενο είναι "φιλοζωικό" με την ακριβή σημασία της λέξης. Μακάρι να το ασπάζονται όσοι φέρουν την τεράστια ευθύνη της φροντίδας ενός κατοικίδιου.
    Συγχαρητήρια στη συγγραφέα και σε σένα που το φιλοξενείς!
    Και επίσης, μ' αρέσει πολύ το νέο φόντο. Ζωντάνεψε πολύ το χώρο σου!...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Το κείμενο που αναδημοσίευσες Φλώρα μου είναι πολύ ενδιαφέρον για όσους έχουμε η χάσαμε κάποιο ζώο . Είναι άψογο και συμφωνώ σε πολλά . . Μου αρέσει η αξιοπρέπεια του σκύλου που φεύγει , γιατί το έζησα με το δικό μου .
    Φιλάκια γλυκά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Φλώρα μου, το διάβασα με ενδιαφέρον...
    Να είσαι καλά...φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Εγω το διάβασα πάλι όλο...παρόλο που ήξερα...

    Θα πρέπει να πω στις φίλες που κάποτε είχανε ζωο και επειδή δεν πληγώθηκαν δεν ξαναπήραν να πάψουν να είναι τόσο εγωίστριες.
    Δεν εχουμε την πολυτέλεια αυτή κορίτσια... είναι χιλιάδες τα ζωάκια εκεί έξω που έχουνε ανάγκη την αγκαλιά και το χάδι μας. Αυτή άλλωστε είναι η ζωή...
    Είναι σα να μου λέτε ότι επειδή κάνατε μια σχέση και πληγωθήκατε δε θα ξανακάνετε...
    Αυτό μόνο είχα να πω και ότι λυπάμαι που οι περισσότεροι προσπέρασαν και δεν σχολίασαν ή δεν διάβασαν ετούτη την ανάρτηση...
    Σ'ευχαριστώ Φλώρα μου και καλή σου μέρα! :)

    υ.γ. η μοίρα μου έπαιξε άσχημο παιχνίδι... έχω χάσει 3 σκυλιά από καρκίνο... κι όμως συνεχίζω να δίνω αγάπη σε άλλα ζώα παρόλο τον πόνο που εισέπραξα....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Θυμαμαι οταν πεθανε η Νικολιτσα, ενα σκυλακι που το ειχαμε στα 3, η αδερφη μου, εγω κι ο φιλος μας ο Μανος. Καρκινος... Δεν μας ειχαν πει ποτε οτι αν δε ζευγαρωσει μπορει να παθει καρκινο στα γεννητικα οργανα. Ωστοσο, δεν μπορω να πω, τα 13 χρονια τα εκλεισε... Τη νυχτα που πεθανε την ειχε ο Μανος σπιτι του. Ειχε παντα ενα χαλι δικο της στο σαλονι και κοιμοταν εκει. Το πρωι τη βρηκε νεκρη στην εισοδο της κρεβατοκαμαρας του. Ισως το ενιωσε κι ηθελε να αποχαιρετισει...
    Πολυ χρησιμη η αναρτηση σου Φλωρα. Λυπαμαι για το κατοικιδιο σου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Το κείμενο είναι συναρπαστικό.Αν και γνώριζα από πείρα τα περισσότερα από αυτά,ήταν πολύ ενδιαφέρον που τα διάβασα συγκεντρωμένα κάπου.Ευχαριστούμε για όλες τις πληροφορίες Φλώρα και μπράβο για την ευαισθησία που δείχνεις.
    Πολλά φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Φλωράκι μου
    Δύσκολο το θέμα σου αλλά μέσα στην ζωή κι αυτό… θα ξεκινήσω λέγοντας πως έχω ήδη τέσσερα σκυλιά και εννιά γάτες που συμβιώνουν μέσα στον ίδιο χώρο και άλλες 6-7 γάτες που ζουν χρόνια μέσα σε φωλιές που στα ‘κεραμίδια’.
    Εδώ και δεκαπέντε σχεδόν χρόνια ασχολούμαι συστηματικά με τα ζώα οπότε φυσικό είναι πια να έχω βιώσει όλη την γκάμα των συναισθημάτων που σου αφήνουν αυτά.
    Έχω βιώσει την χαρά της γέννησης και την λύπη του θανάτου. Έχω μάθει τα φάρμακα, τις αρρώστιες, τις πληγές, τα νυστέρια, τις σύριγγες και οτιδήποτε χρειάζεται για να βοηθηθεί ένα ζώο που υποφέρει και είμαι ενάντια στην ευθανασία όπως έμαθα από την γιατρό μας που αυτά τα δεκαπέντε χρόνια κοντά της γνώρισα έναν κόσμο που δεν ήξερα.
    Έχουν τα ζώα νοημοσύνη, συναισθήματα, εξυπνάδα ή βλακεία (ναι μη γελάτε, υπάρχουν και χαζά ζώα) , έχουν τις ιδιαιτερότητές τους, τις αντιπαλότητές τους, τις φιλίες τους, την ζήλια τους… και τα δείχνουν με κάθε τρόπο.
    Θα ήθελα να σου γράψω πολλά ακόμα αλλά θα χρειαζόμουν μια σελίδα ολόκληρη γι αυτό…
    Είναι ένα ανεξάντλητο για εμένα θέμα και ξέρω πως στην πορεία της ζωής μου έχω να μάθω πολλά ακόμα…
    Θα πω όμως αυτό που λέει και η Λιακάδα… μην αφήνετε την λύπη και την απογοήτευση για την απώλεια του αγαπημένου σας μικρού φίλου να στερήσει την φροντίδα και την αγκαλιά σας από ένα άλλο ζωάκι… Εκείνο θα βρει κοντά σας στοργή και αγάπη και εσείς την καλύτερη ψυχοθεραπεία στα μάτια του που θα σας κοιτούν με τόση εμπιστοσύνη!
    Καλημέρα Φλωράκι μου γλυκό…
    Να είσαι καλά :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. ......
    και εγω εχασα ενα ζωακι προσφατα και στεναχωρεθηκα πολυ και τωρα....
    λυπαμαι τοσο πολυ....
    ψυχουλες ειναι τα ζωακια μας!


    φιλακια πολλα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Αχ Φλώρα μου.. Εχω χάσει το πρώτο μου γατάκι τόσο τραγικά κι από φταίξιμο κτηνίατρου μου το επιβάρεινε το μαναράκι μου και πάει.. Τα λατρεύω τα ζωάκια.. Τόσο αγνές ψυχούλες κι άδολες. Τρελλαίνομαι όταν ακούω ή βλέπω να τα κακοποιούν..
    Μετά τον χαμό του γατούλι μου είχα πει δεν αντέχω να χω άλλο ζωάκι, έκλεισε η ψυχή μου.. Και μετά από 7 χρόνια εγώ από μόνη μου έψαξα και βρήκα την Μπιζού μου (δώρο Θεού) γιατί είχα ανάγκη κι ήμουν έτοιμη για καινούριο γατάκι κι αν και ξέρω πως κάποια στιγμή θα συμβεί το μοιραίο δεν μπορώ χωρίς αυτά τα πλάσματα!!! Είναι λατρείες μεγάλες!! Σε φιλώ Φλώρα μου!! Πολύ συγκινήθηκα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Εγώ τάσσομαι Φλώρα ολόψυχα με την παρότρυνση της Λιακάδας.
    Καταλαβαίνω τον πόνο των ανθρώπων που έχασαν το ζωάκι τους αλλά είναι πολύ εγωιστικό να εστιάζουν μόνο στην απώλεια του και να μην βλέπουν ότι μπορούν να απαλύνουν την απώλεια αγκαλιάζοντας με στοργή ένα ζωάκι από τα πολλά που περιμένουν μια ζεστή αγκαλιά.
    Τα φιλιά μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Το διάβασα όλο! Περίπου είχα φανταστεί πολλά! Αν έχεις χάσει ζωάκι και το έχω νιώσει-πονέσει ξέρεις ήδη πολλά! Κυρίως αυτή την απομόνωση που θέλει αλλά και την ΑΠΟΛΥΤΗ αξιοπρέπεια του: σαν να σου λέει "άσε με να φύγω απαλά"!
    Αχ τι θύμισες μου ξύπνησες Φλώρα. Και τώρα έχω δύο σκυλιά που έχω ξανά δεθεί μαζί τους! Και θα το ξανακάνω αν χρειαστεί!

    Τα φιλιά μου και την αγάπη μου! ♥

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Φλώρα,κάτι τα ματάκια του σκυλάκου, κάτι που έχουμε χάσει ζώα αγαπημένα,δεν θ άντεχα να μάθω το "πως". Οπως όλοι οι αγαπημένοι που φεύγουν,εύχομαι να φεύγουν ειρηνικά και να πηγαίνουν κάπου καλλίτερα.
    Φιλιά πολλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. Συλλυπητήρια Φλώρα, το πέρασα και εγώ πρόσφατα με το σκύλο που είχαμε στο σπίτι 17 χρόνια..

    Έχεις και μία πρόσκληση εδώ:

    http://hengeo.blogspot.gr/2014/02/blog-post_18.html

    Καλό ξημέρωμα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Γεια σου Φλώρα μου, Πολύ ωραίο το άρθρο σου.Φοβάμαι την ώρα που θα πρέπει να αποχωριστώ το Λαράκι και τον Αραπάκο μου. Θα ξέρω όμως πως τους έδωσα χρόνο, περιποίηση και την καρδιά μου από εκεί που δεν είχαν καθόλου σπιτάκι και αυτό κάπως θα με κάνει να νιώθω καλύτερα.Τα αγαπάω πάρα πολύ. Κρίμα για το ζωάκι σου, πιστεύω όμως οτι πέρασε ωραία μαζί σου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  21. Μόνο όταν ξεψυχήσει ένα ζωάκι στα χέρια σου, μπορείς να ξέρεις τι σημαίνει πραγματικά αυτό...
    Συγκλονιστική ανάρτηση Φλόρα μου!
    ΑΦιλάκια και καλή δύναμη στον διαγωνισμό! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  22. Συγκλονιστική η ανάρτηση σου Φλώρα! Έμαθα πολλά που δεν ήξερα κι έμεινα άναυδη με τα σημαντικά πράγματα που νοιώθουν, αυτά τα κατοικίδια, αλλά και βάσει ενστίκτου πως αποδέχονται καταστάσεις! Να είσαι καλά και καλή Τσικνοπέμπτη!
    Τα φιλιά μου!:))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  23. Εξαιρετική η ανάρτησή σου, Φλώρα! Είπαμε, τα ζώα νοιώθουν! Ισως όχι ακριβως όπως εμείς , αλλά νοιώθουν: και την παρουσία, και τη φωνή, και την απώλεια, ακόμη και τις δικές τους αδυναμίες , με τον δικό τους τρόπο!
    Καλό Σαββατοκύριακο, καλή μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  24. Φλώρα καλημέρα, είμαι η Μαρία από Χρυσομέλισσες..
    Μετά από παρότρυνση της Κλαύδιας μπήκα στο μπλογκ σου,αυτόν τον καιρό μπαίνω μόνο λίγο στο facebook,για να διαβάζω άσχετα πράγματα προσπαθώντας να ξεφύγω, από τι?
    από τις 4/12 βιώνω έναν μεγάλο πόνο, την αρρώστεια του αγαπημένου μου Ντάνυ.
    Ήταν 11 χρονών και από λάθος γιατρού ( λάθος διάγνωση) φθάσαμε στο τέλος στις 5/2.
    Έφυγε ΄πολύ ήσυχα όπως λες αξιοπρεπέστατα, δίπλα στο κρεββάτι μου, την τελευταία στιγμή σήκωσε με κόπο το κεφαλάκι του και με κοίταξε βαθιά μέσα στα μάτια,τον χάιδευα συνέχεια και του μιλούσα, έκλεισε τα ματάκια και έφυγε μακρυά,τότε άρχισα να κλαίω πολύ γιατίήξερα ότι μαυτό το πλάσμα μας έδενε μια μεγάλη αγάπη.
    Δεν ξέρω αν θα πάρω άλλο, ίσως αργότερα, αλλά σίγουρα κανένα άλλο σκυλί δεν θα τον αντικαταστήσει,σίγουρα θα είναι ένα άλλο σκυλί όχι ο Ντάνυ μου.
    Σ ευχαριστώ Φλώρα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  25. "Η ανάγκη για απομόνωση είναι πιο μεγάλη. Είναι σαν να μπαίνουν σε ένα πεδίο διαφορετικό όπου γίνεται ένα είδος διαλογισμού με στόχο την ανάρρωση ή την πέραση στην άλλη πλευρά"

    ακριβώς αυτό διαπιστώσαμε και το συζητήσαμε με σεβασμό και δέος για τη Σίβυλλα,τη σκύλα μας που ήταν άρρωστη πριν ένα μήνα-ευτυχώς ανάρρωσε

    συμπαρίσταμαι στον πόνο σου για το ζωάκι σου
    τέτοιες στιγμές θέλω να σκέφτομαι ότι θα τα ξανανταμώσουμε κάποτε μαζί με τα αγαπημένα μας πρόσωπα που έχουν φύγει...

    σε φιλώ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  26. Ειναι σα να χανεις ανθρωπο μονο που ο πονος ειναι πολυ μικροτερος και σου περναει πολυ πιο γρηγορα...
    Πολυ ωραιο το κειμενο παντως!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. είναι σαν να χάνεις άνθρωπο ή μάλλον το τριχωτό παιδί σου και ο πόνος είναι εξίσου μεγάλος και δεν περνάει ποτέ ! αυτό θα το διαπιστώσετε αν μιλήσετε με ανθρώπους που έχουν ζήσει την απώλεια του αγαπημένου τους κατοικίδιου.

      Διαγραφή
    2. ΤΟ ΒΙΩΣΑ ΠΡΙΝ 15 ΜΕΡΕΣ ΟΤΑΝ ΜΕΤΑ ΑΠΟ 14 ΧΡΟΝΙΑ ΕΦΥΓΕ ΑΠΟ ΚΟΝΤΑ ΜΟΥ Η ΜΠΟΥΜΠΟΥ ΜΟΥ.ΗΤΑΝ ΑΝΡΘΩΠΟΣ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΑΠΟ ΠΟΛΛΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ,ΔΕΝ ΘΑ ΞΕΧΑΣΩ ΠΟΤΕ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΞΕΨΥΧΟΥΣΕ ,,ΤΗΝ ΧΑΙΨΑ ΚΑΙ ΕΒΑΛΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΚΙ ΤΗΣ ΣΤΗΝ ΠΑΛΑΜΗ ΜΟΥ ΝΑ ΦΥΓΕΙ.

      Διαγραφή
  27. Φωτιά στα κόκκινα έγινε το blog σου!!
    Ταιριάζει με την κοπέλα στο header..
    αλλά νομίζω και στον χαρακτήρα σου....

    Το κείμενο με γέμισε πληροφορίες...
    αλλά και συναισθήματα...

    Σε ευχαριστώ πολύ για αυτό!!!
    Φιλάκια,flower girl!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  28. Φλωρα μου τι να σου πω , εγω παλι πιστευω οτι ποναμε και πολυ μαλιστα ισα με εναν ανθρωπο οταν χανουμε ενα τετοιο φιλο ζωακι απο τη ζωη μας και εγω συγκλονιστηκα γιατι δεν το ηξερα ...εχω ξανακουσει αλλα τωρα το μαθαινω πως προετοιμαζοναι και πως θαυμαστα λειτουργει η φυση, να εισαι καλα και σου στελνω την αγαπη μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  29. θυμαμαι οταν χαθηκε ενα αγαπημενο μας ζωακι τα κοριτσακια ρωτουσαν αν τα ζωα εχουν τον δικο τους παραδεισο ή πανε και εκεινα μαζι με τους ανθρώπους και εγω δεν μπορουσα να απαντησω ενα ειναι βεβαιο πως αυτα τα ξεχωριστα πλασματακια μας χαριζουν απιστευτη χαρα , τρυφεροτητα και αγαπη και παντα θα τα θυμομαστε !!! σε φιλω καλη μου Φλωρα ,

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  30. Το θέμα σου Φλώρα μου...είναι πολύ διαφωτιστικό .. σχετικά με το τι αισθάνονται ..τα ζωάκια θα συμφωνήσω με την άποψη της φίλης που το έγραψε.. ομως είναι και φίλες που δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν την απώλια του αγαπημενου τους ζώου.. αλλα είναι αναπόφυκο να συμβεί αφου τα σκυλακια ζουν πιο λιγα χρονια.. και πρέπει να υπάρχει αυτή η δυνατότητα στο πίσω μερος του μυαλου... όταν συμβεί αυτό . ειναι καλήτερα να δίνουμε την ευκαιρία σε άλλο ζωάκι που θα θέλει μια οικογένεια.. ποτε δεν αναπληρώνει το ζωακι που έχουμε χασει όμως θα είναι με τον καιρό η ευκαιρία να διοχετεύεουμε την αγαπη μας και σε ενα άλλο που την χρειάζεται...!!! Ναέχεις ενα ομορφο Ανοιξιατικο μήνα καλή σαρακοστή....φιλάκιααααα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  31. την τεταρτη το μεσημερι εφυγε το σκυλακι μου,η τερεζουλα μου.την ειχα κοντα μου από περιπου 40 ημερων μεχρι τα 19 της.....μερες πριν φυγει αρχισε να χανει την επαφη της με το περιβαλλον.....ηθελε να κρυβεται οπου νομιζε ότι μπορουσε.....καποια στιγμη επαψε να με φιλαει...το εκανε συνεχεια και τη φιλουσα συνεχως.....σα να ηθελε η ψυχουλα της να ξεκοψει σιγά-σιγά με ο,τι τη συνεδεε μαυτο τον κοσμο....κοιμοταν πολύ,βαθυ υπνο....όταν γυριζα από την εργασια μου δε με περιμενε πια πισω από την πορτα να μου κανει απίστευτες χαρες και να θελει παιχνίδια.....4-5 μερες πριν φυγει,επαψε να τρωει,παρολο που χωρις να γνωριζω προσπαθουσα να την ταισω....αρχισε και να μην πινει....δυο μερες πριν φυγει την πηγα στο ιατρειο και της βαλαμε ορο...ημουν για δυο μερες αρκετες ωρες στο πλαι της....τη φιλουσα και τη χαιδευα.της ελεγα ποσο την αγαπω.....κι εκφρασεις που παντα της ελεγα χαιδευτικες.....το τελευταιο βραδυ απλα αρχισε να κουναει τα πισω ποδαράκια της,οπως όταν την κρατουσα αγκαλια και ηθελε να κατεβει κατω να περπατησει...την άλλη μερα ξεψυχησε στον υπνο της λιγα μολις λεπτα πριν μπω στο ιατρειο για να τη δω....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  32. την τεταρτη το μεσημερι εφυγε το σκυλακι μου,η τερεζουλα μου.την ειχα κοντα μου από περιπου 40 ημερων μεχρι τα 19 της.....μερες πριν φυγει αρχισε να χανει την επαφη της με το περιβαλλον.....ηθελε να κρυβεται οπου νομιζε ότι μπορουσε.....καποια στιγμη επαψε να με φιλαει...το εκανε συνεχεια και τη φιλουσα συνεχως.....σα να ηθελε η ψυχουλα της να ξεκοψει σιγά-σιγά με ο,τι τη συνεδεε μαυτο τον κοσμο....κοιμοταν πολύ,βαθυ υπνο....όταν γυριζα από την εργασια μου δε με περιμενε πια πισω από την πορτα να μου κανει απίστευτες χαρες και να θελει παιχνίδια.....4-5 μερες πριν φυγει,επαψε να τρωει,παρολο που χωρις να γνωριζω προσπαθουσα να την ταισω....αρχισε και να μην πινει....δυο μερες πριν φυγει την πηγα στο ιατρειο και της βαλαμε ορο...ημουν για δυο μερες αρκετες ωρες στο πλαι της....τη φιλουσα και τη χαιδευα.της ελεγα ποσο την αγαπω.....κι εκφρασεις που παντα της ελεγα χαιδευτικες.....το τελευταιο βραδυ απλα αρχισε να κουναει τα πισω ποδαράκια της,οπως όταν την κρατουσα αγκαλια και ηθελε να κατεβει κατω να περπατησει...την άλλη μερα ξεψυχησε στον υπνο της λιγα μολις λεπτα πριν μπω στο ιατρειο για να τη δω....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  33. Ανώνυμος8:08 π.μ.

    Τη Τετάρτη έχασα το μικρό μου μπέμπη το γατούλη μου που βρήκα και έσωσα πριν από ένα χρόνο. Ήμουν για αυτόν η μαμά του είχαμε δημιουργήσει ένα δέσιμο και είχα πιστέψει ότι είχε μεγαλύτερη αντίληψη από το μέσο όρο της γάτας.Με έπαιρνε από πίσω όπου πήγαινα κοντά στο σπίτι και εγώ τον άφηνα.Αυτό ίσως ήταν και το λάθος γιατί αφού δεν έμαθε να είναι μέσα στο σπίτι έμεινε το βράδυ έξω (ασυγχώρητο λάθος μου)και το πρωί τον βρήκα ματωμένο στη κοιλιά .Από ολιγωρία των γιατρών (επίσης λάθος δεν τον πήγα στη δική του γιατρό αλλά στο πιο κοντινό) έμεινε δύο 24ωρα χωρίς χειρουργείο για να ξεπεράσει το σοκ και το τρίτο που τον πήγα αλλού και έγινε το χειρουργείο είχε πάθει περιτονίτιδα και το έχασα κάτι που δεν το χωράει ο νους μου. Νιώθω πως θα αρρωστήσω από τη μεγάλη μου λύπη. Είναι αλήθεια πως με ανακούφησαν αυτά που διάβασα και ευχαριστώ για το χώρο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  34. Ανώνυμος4:38 μ.μ.

    '' Υπάρχουν τρόποι για να μάθει ο ιδιοκτήτης αν η ψυχή του ζώου του είναι έτοιμη να φύγει ''. ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ. ΘΑ ΜΕ ΒΟΗΘΟΥΣΑΤΕ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΕΑΝ ΜΟΥ ΛΕΓΑΤΕ ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΤΡΟΠΟΙ . ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  35. Καλά όλα αυτά αλλά αν δεν μπορείτε να ξεπεράσετε τον θάνατο ενός ζώου για φανταστείτε στον θάνατο ενός ανθρώπου τι θα κάνετε.Επικεντρωθείτε σε ουσιαστικότερα θέματα γιατί δεν πάμε καθόλου καλά...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. σας διαβεβαιώ ότι ο πόνος για την απώλεια του αγαπημένου μας κατοικίδιου είναι ίδιος με αυτόν ενός αγαπημενου μας προσώπου, ίσως και μεγαλύτερος ! γιατί ; γιατί τα ζώα με την αγνή τους καρδιά και την άνευ όρων αγάπη και αφοσίωση τους, κερδίζουν μεγάλο κομμάτι της καρδιάς μας.

      Διαγραφή
  36. δυστυχως εζησα [κι από πολύ κοντα]το θανατο πολλων αγαπημενων ανθρωπων]ο προβληματισμος είναι ιδιος η μεγαλύτερος.ειναι απολυτα ανθρωπινο.ο,τι αγαπας και εχεις δεθει σε ποναει όταν φευγει.μπορει ναναι κι εγωιστικο.εγωιστικη σταση είναι όμως και να θεωρούμε πως ο ανθρωπος είναι η κορωνιδα στη γη η και στο συμπαν.το ενστιχτο για επιβίωση σε κανει να ξεπερνάς.και παντα θυμασαι και καποιες φορες νοσταλγεις.κι ο καθενας από εμας επικεντρώνεται και σε ουσιαστικα θεματα[ποια να είναι αραγε?]για μενα είναι να πολεμας την ανισοτητα,την αδικια,τη φτωχεια,την πεινα,τον πονο.οχι το δικο μας μονο.απο κει και περα αν σε καποιον δεν αρεσει ότι μπορει να προβληματιζόμαστε και να αισθανόμαστε κατι πιο πανω,νομιζω[και δεν είναι παραινεση]ισως δεν πρεπει νασχολειται με τη διατυπωση παρομοιων σκεψεων.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  37. Ανώνυμος3:04 π.μ.

    Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  38. Ανώνυμος6:44 π.μ.

    Μπραβο να αφαιρειτε το δικο μου σχολιο αλλα οχι το σχολιο αυτου του αναισθητου ανθρωπου που ουσιαστικα απαξιει την απωλεια ενος ζωου ;) Να χαρω εγω δημοκρατια και ελευθερια λογου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  39. Ανώνυμος6:49 π.μ.

    Και μην αναρωτιεστε γιατι "θιχτηκα" τοσο πολυ, απλα κατι τετοιοι με αυτο το σκεπτικο πετανε ζωακια στα σκουπιδια. Αν το αποδεχεστε, τοτε δεν εχω να πω κατι αλλο..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  40. 27,,Ιουλίου την εχασα.
    Πονάει Πολύ
    16,χρόνων.μετα από,,3,,Χρόνια συντήρησης από καρδιακή ανεπάρκεια.
    Μου έκανε Καλό το κείμενο να είσαι καλά.Όλα γίνανε όπως τα γραφεις..ΣΕ ευχαριστώ πολύ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή