Τετάρτη, 5 Απριλίου 2017

Ζωγραφισμένα και κεντημένα.

Αυτά τα 2 μαξιλαράκια δημιουργήθηκαν
μετά από τη διάθεσή μου να μιμηθώ την τεχνική και τη σχεδίαση της φίλης
 ΤΖΕΝΗΣ ΜΙΓΚΟΥ,
που ζωγραφίζει και κεντάει μόνη της διάφορα μοναδικά και ξεχωριστά κομμάτια. 


 Τη δουλειά της Τζένης τη γνώρισα στο facebook, 
προσωπικά δεν την γνωρίζω,
 αλλά την θαυμάζω απεριόριστα
για τις ομορφιές που σκαρώνει ασταμάτητα. 

Δειλά - δειλά ξεκίνησα κι εγώ την προσπάθειά μου 
και το αποτέλεσμα οφείλω να ομολογήσω πως μου άρεσε. 

Έτσι μόλις τα μαξιλαράκια ολοκληρώθηκαν 
και συνάντησαν τον καναπέ που τους ταίριαζε, 
με περίσσια περηφάνεια πόζαραν για να φωτογραφηθούν. 

Ελπίζω όσες γνωρίζετε τη δουλειά της Τζένης να με κρίνετε επιεικώς. 

Τα μαξιλαράκια  έχουν μέγεθος 50cm X 50cm.

Kεντήθηκαν σε καμβά ταπετσαρίας και κεντήθηκαν με κλωστές μουλινέ DMC. 
To κόστος δυστυχώς ήταν αρκετά μεγάλο 
γιατί άθελά μου μπλέχτηκα με μεγάλη γκάμα χρωμάτων, 
αλλά δεν πειράζει, χαλάλι. 

Eδώ τα βλέπετε φωτογραφημένα 2η φορά 
γιατί το κάτω μέρος τους κρύβεται
όταν η φωτογραφία δεν είναι προοπτική από κάτω προς τα πάνω. 














Παρασκευή, 17 Μαρτίου 2017

To κίτρινο μισοτελειωμένο τραπεζομάντηλο.

Το 2001 μετά από πένθος είχα ανάγκη από χρώμα. 
Χρώμα παντού.... 
Έτσι μου δημιουργήθηκε η διάθεση να φτιάξω ένα κίτρινο τραπεζομάντηλο. 

Αγόρασα λοιπόν κλωστή πεταλούδα Νο 40
σε λευκό και κίτρινο χρώμα 
και την έστειλα στη Νάξο στην πεθερά μου με τις οδηγίες μου 
να μου υφάνει ένα ύφασμα για τραπεζομάντηλο, 
χρησιμοποιώντας  σαν λευκό υφάδι
την λευκή κλωστή που της έστειλα, 
γιατί ήθελα το αποτέλεσμα πιο λευκό και πιο κρουστό απ' αυτό που βγαίνει με το υφάδι που χρησιμοποιεί εκείνη. 
Επίσης της ζήτησα να δημιουργήσει πάνω του ένα πολύ απλό σχεδιάκι από  κίτρινη κλωστή. 

Η γυναίκα έβαλε τα δυνατά της να ικανοποιήσει το αίτημά  μου
κι εγώ  ξεκίνησα να πλέκω 
την κίτρινη δαντέλα που θα το περιέβαλε. 

Το καλοκαίρι όταν πήγα στη Νάξο, το ύφασμα ήταν έτοιμο. 

Σχεδόν έτοιμη ήταν και από μέρους μου η δαντέλα,
της οποίας υπολείπονταν ένα μικρό κομμάτι. 

Και τότε κάπου παραπέφτει
το χαρτί με το σχέδιο της δαντέλας
κι εμένα μου φάνηκε μεγάλος μπελάς να ξεσηκώσω το υπόλοιπό της
από το ήδη τελειωμένο κομμάτι. 
Άλλα εργόχειρα βγήκαν στη μέση και παραγκωνίσθηκε το ύφασμα και η δαντέλα.
Το σχέδιο στο χαρτί ουδέποτε βρέθηκε.

Μέσα απ' το συρτάρι, στο οποίο είχαν απαγκιάσει  τα  ατέλειωτα κομμάτια από το 2001.... ξέθαψα την μισοτελειωμένη κίτρινη δαντέλα πριν ένα περίπου μήνα.
Δίπλα της καλοδιπλωμένα βρίσκονταν ακόμα, κάνοντάς της παρέα, 
τα δυο κομμάτια  του χειροποίητου υφαντού υφάσματος  και το υπόλοιπο του κίτρινου νήματος,
προσμένοντας πότε η αφεντιά μου θα αξιωθεί να αποτελειώσει την δαντέλα, 
ώστε να γίνει το τελικό πάντρεμά της με το ύφασμα. 

Και επιτέλους.... 
για όλα φτάνει η σωστή στιγμή. 

Τελείωσε η δαντέλα, 
χωρίς το χαρτί με το σχέδιο, το οποίο ουδέποτε εμφανίστηκε,
χωρίς ιδιαίτερο κόπο.

Έφτιαξα κι ένα λεπτό μικρό δαντελάκι για να συνδέσει τα δύο κομμάτια του υφαντού υφάσματος 
και τότε όλα μαζί δόθηκαν πακέτο στην μαμά μου για να τα συναρμολογήσει. 
Γιατί τα χέρια της μαμάς μου ειδικεύονται στις λεπτοδουλειές.
Με περίσσια υπομονή ένωσε όλα τα κομμάτια μεταξύ τους.





Ιδιαίτερη φροντίδα χρειάστηκαν οι γωνίες της δαντέλας
επειδή τα 4 κομμάτια της έπρεπε να ενωθούν λοξά μεταξύ τους δημιουργώντας τις γωνίες.

Τα χεράκια της μαμάς μεγαλούργησαν και 
με τη σύμπραξη 3 γυναικών, 
πεθεράς (που ύφανε το ύφασμα), 
μαμάς (που έραψε και συναρμολόγησε)
και εμού της ιδίας (που έπλεξα την δαντέλα)
δημιουργήθηκε αυτό το αποτέλεσμα:




























Δυστυχώς το τραπεζομάντηλο τοποθετήθηκε σε λάθος τραπέζι 
για φωτογράφηση και πέφτει λίγο μεγάλο. 
Το τραπέζι για το οποίο προορίζεται έχει το αντίστοιχο μέγεθος 
και σίγουρα θα πέφτει καλύτερα.

Σύντομα θα ακολουθήσει άλλη ανάρτησή μου 
μέσα απ' την οποία θα σας ενημερώσω 
για καταπληκτικά νήματα που ανακάλυψα, 
σε καταπληκτικές τιμές,
ελληνικού εργοστασίου. 

Συνεχίζω αδειάζοντας τα συρτάρια από μισοτελειωμένα εργόχειρα, 
των οποίων ήγγικεν η ώρα.